Strawberry Earth Hotel Crash

John Lennon crashte met Yoko Ono in het Hilton voor de vrede en Strawberry Earth crashte 16 januari voor een beter milieu. De organisatie van Strawberry Earth zorgde voor de hippe feestgangers en Hotel V maakt met de opbrengst van 9,750 Euro het hotel ecovriendelijker.

Power to the consumer
Strawberry Earth maakte al vaker gebruik van de kracht van de consument volgens het Carrot Mob principe: met een grote groep consumenten langskomen en geld uitgeven is de belofte. Maar dan moet er wel aan een aantal ecologische voorwaarden worden voldaan. Het publiek van Strawberry Earth bestaat uit zogenaamde cultural creatives; creatieve mensen die goed kunnen inspireren. Kunstenaars, dj’s, bloggers, fotografen en modeontwerpers, zoals Gijs Kast, Nalden en Daniel Cohen kwamen samen om te feesten voor een beter klimaat.
Thema duurzaamheid
Elke hotelkamer van Hotel V heeft zijn eigen thema gekregen, want het feest dat om 2.00uur op hield in de lobby, ging in de hotelkamers gewoon verder. Timberland heeft ook een kamer ingericht, want het merk is al lange tijd met duurzaamheid bezig. Bijvoorbeeld met ‘Earthkeepers’, schoenen die zolen hebben van gerecyclede autobanden. Ook brandweerslangen worden gerecycled in de toilettassen van Fire-hose. Naast gerecyclede producten, wordt er ook genoten van verantwoord biologische drank. De biertjes, wijnen en vodka zijn allemaal ecologisch. Je kunt het niet aan de flessen aflezen, want daar draait het volgens de makers niet om. Het verschil zou je wel kunnen proeven, maar dat is dan toch minimaal.
Pyama party
Al met al is de Strawberry Earth Hotel Crash een geslaagd verkleedpartijtje met een knallende line-up van onder andere Lucy Love en RedNose Distrikt. Strawberry Earth is erg goed in het aangaan van verbindingen en heeft een groot netwerk van jonge creatieven, die ze goed weten te paaien voor een duurzaam feestje. En als je duurzaamheid maar leuk genoeg maakt, wat houdt ons dan eigenlijk nog tegen?
Lieke Veld

Dichter des Doods

Het is zo’n krantenbericht dat je hardop voorleest, zo’n bericht van: vrouw na maanden dood in woning gevonden. De buurvrouw belde de politie omdat het zo stonk in het trappenhuis. Of erger nog: man na dood aangevreten door eigen hongerige katten. Je denkt even na over hoe dat kan, dat niemand dat merkt. Dat zo iemand niemand meer kent. En daar blijft het bij, want jij kent hem verder ook niet. Maar wat gebeurd er eigenlijk met die mensen, mensen die niet gemist worden? Die mensen worden ook begraven. Maar er komt niemand naar hun begrafenis. Sinds 2002 weet dichter Frank Starik waar die mensen vandaan komen, en meer nog wat er met ze gebeurd. Hij richtte toen de Poule des Doods op. Een groep dichters die proberen die onbekende dode een beetje te leren kennen. En dan schrijven ze een gedicht voor die persoon, dat ze komen voordragen op de verder uitgestorven begrafenis.

In de eerste Vice Magazine van dit jaar staat een groot interview met Frank Starik waarin hij verteld over dit bijzondere initiatief. Starik vind dat je mensen niet zomaar onopgemerkt kan laten verdwijnen. En zoals het een echte dichter betaamd ziet hij het ook als een ‘sociale sculptuur waarin nieuwe doden enkel een regel vormen in het grote boek der vergetelheid’.
Isabelle Hörl

Hope for Haïti now

De benefietplaat ten bate van de slachtoffers van de aarbeving in Haïti is op de dag van de release meteen doorgestoten naar de wereldwijde eerste plaats in de albumlijst van internetmuziekwinkel iTunes. Het album ‘Hope for Haiti now’ verscheen onlangs en is een uitvloeisel van de gelijknamige tv-show, opgezet door zender MTV en acteur George Clooney. Aan de benefietshow werkten vele beroemde popartiesten mee, onder wie U2-zanger Bono, Bruce Springsteen, Stevie Wonder en Madonna.

Diezelfde sterren zijn vertegenwoordigd op het album. Zo brengt Springsteen de klassieker ‘We shall overcome’ en zingt Justin Timberlake zijn versie van Leonard Cohens ‘Hallelujah’. Een record-aantal klanten bestelde het album vooraf bij iTunes, waardoor de plaat in 21 landen direct de nummer 1-positie behaalde. De opbrengst van alle liedjes op het album is bestemd voor de slachtoffers van de ramp op Haïti.
Hilde Roothart

C2C en de nieuwe generatie

Wat: DHO/AMFI Cradle to Cradle bijeenkomst
Waar: Amsterdam Fashion Institute
Met: Anton Luiken, Natasha van der Velden, Fioen van Balgooi, Christiaan Maats, Dirk-Jan Oudshoorn, Rob Kracht en Lex Knobben
Wanneer: 13 januari 2010

Kans voor het onderwijs
Hoe kan Cradle to Cradle worden ingebed in het onderwijssysteem? Dit was het belangrijkste vraagstuk tijdens de inspirerende C2C  bijeenkomst georganiseerd door DHO in samenwerking met het Amsterdam Fashion Institute. Duurzaam Hoger Onderwijs (DHO) heeft als missie dat alle afgestudeerden in het hoger onderwijs competenties bezitten om bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling. Het publiek was zeer divers; van studenten en docenten tot mensen uit het bedrijfsleven en de overheid. De aanleiding van de bijeenkomst was dat er op dit moment  te weinig aandacht aan duurzaamheid wordt besteedt in het onderwijs. Duurzaamheid en C2C moeten worden gezien als oplossingen en niet als problemen.
Van filosofie tot commercie
Volgens Natasha van der Velden (Industrial design, TU Delft), bestaat het principe van C2C eigenlijk al heel lang. Het enige verschil is dat het steeds anders wordt genoemd, bijvoorbeeld eco-design of sustainable design. Het principe van C2C wordt steeds bekender, zowel in het buitenland als in Nederland. Volgens Anton Luiken van Alcon Advies (bedrijfsadvies om te verduurzamen) heeft dit zowel voor- als nadelen. Een voordeel is dat C2C meer ingebed raakt in onze samenleving. Een groot nadeel is dat, doordat C2C zo populair is, het wordt ingezet als marketinginstrument. Daardoor is C2C van filosofie verworden tot commercie.
Eco-consultancy
Fioen van Balgooi heeft als afstudeerproject aan de HKU onderzocht wat het effect van een ontwerpkeuze op het milieu heeft. Haar eindproduct was het opzetten van het eco-consultancy bureau Refinity. Eco-consultancy is een geheel nieuwe branche binnen het bedrijfsleven. Refinity helpt ontwerpers om de beste opties voor het ontwerpproces te vinden. Het uitgangspunt hierbij is altijd het C2C principe van afval=voedsel. Fioen is van mening dat het verduurzamen van het ontwerpproces een nieuwe functie is geworden voor de ontwerper. Omdat ontwerpers hier zelf vaak geen tijd voor hebben kunnen ze hiervoor een adviesbureau inschakelen. Hoewel C2C steeds vaker wordt toegepast in diverse branches valt er nog veel terrein te winnen. Consumenten en studenten zijn nog niet voldoende bekend met de filosofie en hier zou verandering in moeten komen. Het onderwijs is uitermate geschikt om de toekomstige generaties bewust te maken van de kansen die C2C biedt.
Simone Braaksma

Elektrische bierboot

De horeca kan nog veel verbeteren op het gebied van duurzaamheid. Het kraantje naast de biertap, de fornuizen en vele lampen staan altijd aan. Sarriel Taus presenteerde op 4 september al zijn nieuwe milieuvriendelijke koers voor het restaurant Fifteen. Volgens het vakblad VMT staat ook de Horecava 2010 in het teken van duurzaamheid. Met een campagne voor duurzame vis, de verkiezing van het duurzaamste fastservice bedrijf en de Horecava Innovation Award waarbij duurzame initiatieven de meeste nominaties krijgen. Verder schreef Nrc next op 14 januari dat het eerste elektrisch aangedreven vrachtschip van Nederland in de Utrechtse grachten vaart.

De milieuvriendelijke ‘bierboot’ voorziet de horeca in de binnenstad van drankvoorraad. Utrecht kent sinds 1996 een bierboot met dieselmotor, als vervanger van vrachtwagens die moeilijk kunnen manoeuvreren in de middeleeuwse binnenstad. De tweede bierboot (18,80 meter) vaart geheel elektrisch en is CO2-neutraal. Zelfs de kraan waarmee de fusten en kratten worden overgeheveld, werkt op elektriciteit. Hoopvolle ontwikkelingen in de horeca dus.
Lieke Veld

Katja Gruijters biedt hoop met Mooi van nature

WIE: Katja Gruijters
Professional in food, trends, concepts & design

Wat is fooddesign?
In 1998 ben ik als eerste ontwerper in ‘fooddesign’ afgestudeerd aan de Design Academy in Eindhoven. Want als ontwerper leek het ontwerpen van voedsel me een nuttige en zinvolle bezigheid. Sindsdien ontwikkel ik eten. Ontwerp producten en bedenk concepten voor de levensmiddelenindustrie, cateraars, supermarkten, ook geef ik regelmatig lezingen over voedingstrends. Met maatschappelijke vraagstukken houd ik mij het liefst in samenwerking met andere partijen bezig, het is mijn overtuiging dat je door het delen van kennis en expertise tot nieuwe vormgeving komt. We zullen in de toekomst toch op een andere manier moeten gaan eten. We staan te ver van ons eten en drinken af en de wereld is er niet transparanter opgeworden. Klanten breng ik graag terug naar de oorsprong, vaak kom ik dan terecht in de agrarische sector, bij degenen die ons voedsel verbouwen of verzamelen. Boeren voeden de wereld.
Is cradle2cradle de toekomst?
Cradle2cradle klinkt niet zo lekker. Wat mij betreft zijn meerdere filosofieën de toekomst. Mijn filosofie is ‘Mooi van nature’en luidt: als we de natuur accepteren zoals die is, is er eigenlijk geen afval meer. We vinden afval te vanzelfsprekend want een restaurant gooit gemiddeld een derde van het eten in de afvalbak. En de consument ongeveer 10-15%, dat zijn we vanzelfsprekend gaan vinden. Van afval als voedsel loopt het water me niet in de mond, maar wel bij ‘Mooi van nature’.
Minder afval en meer duurzaamheid…
Betrokkenheid bij de natuur en de samenleving betekent voor mij als carnivoor automatisch dat ik ook belangstelling hoor te hebben voor wat ik eet en hoe dat wordt geteeld. Ik ben geen voorstander van gekunsteldheid maar houd van echtheid en transparantie. Eten heeft ook een sociale kant, het verbindt mensen met elkaar daarnaast zijn er steeds meer fair trade producten te koop. Al die elementen samen zijn voor mij belangrijk voor een duurzame toekomst.
Hoe kun je mensen inspireren om duurzaam te eten?
Door het te laten ontdekken en proeven. Mijn restaurant concept ‘waste-free’ is daar een voorbeeld van. Ik geloof niet in het belerende vingertje. Door met enthousiasme en op een positieve manier vertellen wat ik doe, bereik ik meer. Door ze een tweeling appelflap te geven of twee-benige wortel te exposeren, heb ik onlangs op het culinaire festival ‘Smaakexplosie’ mensen al etende laten nadenken over ‘Mooi van nature.’ Zien en laten proeven dat ongewone vormen uit de natuur juist lekker zijn, werkt overtuigend. Als vormgever gebruik ik ook graag humor in mijn werk: tweeling appels geef ik bijvoorbeeld de naam Joos en Kick, genaamd naar de pasgeboren tweeling van goede vrienden.
Wens voor de toekomst?
Mijn wens is een groter bewustzijn voor duurzaam eten en drinken. We leven in een inspirerende, leuke, spannende en avontuurlijke tijd daarom ben ik heel positief over toekomst. Volgens deskundigen gaat de recessie nog zeker twee jaar duren, die brengt juist verandering op gang. Het is fijn te zien dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt. Veel mensen hebben dezelfde opvattingen als ik, dus samenwerken met geestverwanten zie ik als interessant en belangrijk.
Lieke Veld

De WIJ-economie

Nederland heeft een aansprekende visie voor de toekomst nodig, schrijven Willem Vermeend en Jan Willem Timmer in hun boek ‘De WIJ-economie’. Een toekomst die in de samenleving enthousiasme oproept en breed wordt gedragen. Een welvarend Nederland voor iedereen, dat internationaal voorop loopt met een sterke nieuwe economie, de groene economie. Met zijn allen verbouwen we ons land om tot ‘Nederland Elektroland’, alles draait straks op schone elektriciteit. Een nieuwe economie is niet voldoende.

We moeten naar een eerherstel van normen en waarden, naar fatsoen, naar ethiek in de samenleving en terug naar ouderwetse solidariteit. Weg met de IK-cultuur, weg met de financiële hebzucht, het casino-kapitalisme, de exorbitante bonussen en het snelle geld verdienen. Deze aanpassingen vragen ook om een mentaliteitsverandering, zowel bij overheid en burgers als bij het bedrijfsleven. De IK-economie, de IK samenleving is met de crisis ten onder gegaan. Alleen met de WIJ-economie kunnen we Nederland de komende decennia welvarend houden.
Hilde Roothart

The vegetables from my garden

Ben je vergeten waar groenten eigenlijk vandaan komen? Het Italiaanse bedrijf Azienda Agricola Giacomo Ferraris geeft antwoord op deze vraag. Italianen kunnen vanaf nu een organische tuin bouwen vanaf hun web browser. Hoe werkt het? Afhankelijk van het aantal mensen dat je wilt voeden selecteer je de grootte van je tuin; 30 m2 is genoeg voor 1-2 mensen en kost EUR 850 per jaar. Als virtuele tuinman kun je dan uit 40 verschillende soorten groente kiezen. De interface biedt informatie over de verwachte opbrengst en oogstperiode. Je kan ervoor kiezen om een foto album met de voortgang van je tuin erbij te nemen. Voor EUR 50/75 extra kun je ook kruiden en fruit laten groeien. Zelfs een vogelverschrikker met een foto van de eigenaar behoort tot de opties. De echte tuin ligt tussen Milaan en Turijn in Noord-Italië. Als de organische producten groeien worden ze geplukt en binnen 24 uur thuisbezorgd. Wekelijkse bezorging zit in de prijs inbegrepen. Le Verdure de Mio Orto speelt met een bijzondere online service in op de behoefte voor lokaal voedsel en gaat terug naar de basis.
Lieke Veld

Droste Boerderijlodges

Boerderijlodges zijn hippe appartementen die zijn gecreëerd in oude schuren of stallen van boerderijen in Twente. Deze boerderijen zijn allemaal gelegen op unieke plekken in het kenmerkende Twentse coulisse landschap, meestal in de buurt van een natuurgebied van Staatsbosbeheer of Overijssels Landschap. De lodges zijn een initiatief van Harald Droste van Droste´s dineren en logeren. Het is een samenwerking tussen de boer en het hotel waarbij de boer en de boerin het gastheerschap vervullen en Droste verantwoordelijk is voor het concept en de reserveringen.

De lodges zijn bedoeld voor moderne mensen die houden van comfort zonder teveel opsmuk. Ze zijn minimaal geschikt voor 2 volwassenen. In elke lodge zijn daarnaast twee bedstede’s gemaakt voor kinderen. Deze zijn echter groot genoeg om ook volwassenen te herbergen. Voor activiteiten in de omgeving kun je de boer om tips vragen. Vooral leerzaam is een bezoekje aan kaas- en zuivelboerderij het Hoepel in Mander. In deze bijna 100 jaar oude boerderij, die gelegen is in de mooie natuur van het Twentse landschap, wordt op ambachtelijke wijze boerenkaas bereid van verse melk, direct van de koe. Spannend voor jonge kinderen is het om tussen de metershoge maïsplanten het middelpunt van het doolhof te bereiken. Dat kan in de zomermaanden in het Groot Twentsch Maïsdoolhof in Fleringen. “Waarom zou je naar een massaal vakantiepark gaan. Twente is één groot landgoed met vele leuke restaurants, leuke steden en dorpen,” zegt initiatiefnemer Harald Droste.
Lieke Veld

1 GOAL

This World Cup, we’re asking fans to sign up to give 75 million children a fair chance in life. Education beats Poverty – and gives people the tools to help themselves. Global football stars, the football world and its governing body, FIFA, are behind 1GOAL. This World Cup is a moment for us to shine – let’s leave a legacy of education. We don’t want your money – we just want you on our team. Write Your Name for those who can’t. Join 1GOAL.org. 1 GOAL is an ambitious and important campaign that will change the lives of children living in poverty by helping to give them an education. We’re campaigning in over 200 countries from now until the FIFA World Cup final in South Africa in 2010. 1 GOAL is quite simply a global team that will voice our wishes to world leaders to keep their promise of giving everyone an education by 2015.
Hilde Roothart